|
Urodzony
24.09.1952 r. w Łodzi. |
|
Twórczość Marka
Guza w dziedzinie fotografii rozwija się w dwu równoległych nurtach.
Jeden to fotografia artystyczna poszukująca autorskiej interpretacji
rzeczywistości; druga - to fotografia reklamowa, która mimo iż jest
realizacją konkretnego zamówienia, to temat któremu jest poświęcona
często staje się pretekstem do interesujących rozwiązań
plastycznych. Obie formy wypowiedzi realizowane są z wykorzystaniem tradycyjnego warsztatu fotograficznego, a mianowicie: fotomontaż wycinankowy, wielokrotna ekspozycja obrazów, multiplikacja. W fotografii reklamowej artysta chętnie wykorzystuje dawne technologie filmu kombinowanego i animowanego tzw. wieloplan. W fotografii artystycznej, problemem który szczególnie zaprząta uwagę artysty, jest dążenie do zatrzymania w kadrze tego co przemijające w otaczającej nas rzeczywistości, a więc zapisywanie czasu. Właśnie fotografia zdaje się odgrywać w tym szczególną rolę. Rola ta polega na transformowaniu w statyczny obraz wybranego kształtu czasu . Co fotografia przedstawia, zdaje się pytać artysta. Czy przedstawia teraźniejszość istniejącego obrazu, czy przeszłość zapisanego w nim miejsca? Czy „ teraz” pojedynczej fotografii, to tylko jej aktualne istnienie jako obrazu? Czy fotografia może zapisać jakiekolwiek „teraz”? Przecież każde rejestrowanie aparatem wycinka rzeczywistości jest trwającym w czasie procesem. A zatem fotografowanie to rejestracja kolejnych stanów rzeczy. Pytania te i poszukiwanie na nie odpowiedzi, są jak sądzę problemami, które szczególnie zaprzątają uwagę artysty wyrażoną przez realizowane prace. Są to budynki, uroda zmurszałych desek i obitych tynków odsłaniających spodnią warstwę. Ale też uabstrakcyjnione motywy miejskiej architektury takie jak wielopiętrowa fasada okien. Drugim, równoważnym problemem podejmowanym przez artystę - są fotograficzne abstrakcje, barwne, nasycone światłem, które zdaje się rysować elementy geometryczne w duchu abstrakcji informel i geometrycznej. Te abstrakcje fotograficzne mogły się pojawić jako konsekwencja wcześniejszych, uabstrakcyjnionych motywów fotograficznych. Zapowiadają je między innymi „podwórkowe” elewacje kamienic z ich barwnością, w której przeważają czerwienie cegieł i błękity geometrycznych kadrów nieba między nimi. Podejmowane przez artystę próby rozmaitych fotograficznych eksperymentów, wskazują na jego nieustanną pracę nad syntetyzowaniem i poszukiwaniem własnego kodu. Tamara Książek |
|
|
|
|
